Waarom we niet “gewoon beginnen” met opleiden

“Laten we nu eerst maar beginnen met opleiden, die rand-dingen, die komen later wel.” Het is bijna zo ver; de modules zijn klaar en de mentorentraining is gepland. De productieleider en HR-manager zijn klaar voor de actie. Ze schuiven hun koffiekopjes opzij en zijn klaar om de bespreking af te ronden.

 

Ik voel me bijna een spelbreker als ik op de rem trap. Toch doe ik dat als ik vragen begin te stellen:

Peter is 63, moet hij nog aan de opleiding beginnen? En Samar van 64?

Hoeveel tijd krijgen deelnemers om aan een module te werken onder werktijd?

Is er een ruimte waar in stilte geleerd kan worden?

We besluiten de koffiekopjes nog een keer te vullen en er eens goed voor te gaan zitten.

De strategisch opleidingscoördinator pakt haar eigen vragenlijst erbij, zij had nog wel punten wat op haar lijstje staan.

 

De start van een opleiding roept vragen op bij deelnemers. Peter en Samar willen weten wat de opleiding voor hen betekent, net als al hun collega’s. Met een beetje pech verzandt een feestelijke start van een opleiding in een vragenronde van 3 uur. Een te snel gegeven antwoord op de vraag van Samar zou bovendien grote gevolgen kunnen hebben voor andere deelnemers. “Ik ben ook 64, dus…”

 

Wij denken graag van tevoren na over de vragen die medewerkers zullen stellen over de start van hun opleiding. Ieder antwoord wordt een spelregel voor werkplekopleiden. Spelregels zijn duidelijk en voor iedere medewerker van een organisatie hetzelfde. Spelregels voorkomen een valse start. Duidelijke spelregels is één van de 9 ingrediënten voor succesvol opleiden. Nieuwsgierig naar de andere succesingrediënten? Neem dan hier een kijkje: https://paulussebedrijfsopleidingen.nl/succesingredienten/

Highlight van Veldhoven

Veldhoven bestaat 100 jaar. Dat wordt op verschillende manieren gevierd. Bijvoorbeeld door het uitbrengen van de #Frits Veldhovengids met alle highlights van dit gezellige (grote) dorp. Je snapt dat Paulusse bedrijfsopleidingen daar niet in ontbreekt.

Wil je ook een Veldhovengids? Geef ons even een seintje, we hebben een exemplaar voor je klaarliggen!

Een geslaagd uitstapje

“We maken er gewoon een uitstapje van!” zeiden Monique en Sylvia toen ze afgelopen week ons begroetten.

Het uitstapje waar het om ging, was waarschijnlijk niet het eerste uitstapje dat je spontaan kiest. De dames kwamen een Proeve van Bekwaamheid afleggen – net als 10 andere voedingsassistenten van het Máxima MC.

Onder het toeziend oog van twee beoordelaars en een lotuspatiënt lieten zij zien dat zij hun werkzaamheden beheersen. Dat is best spannend en het is dan ook niet vreemd dat de zenuwen af en toe hoog opliepen. Gelukkig stonden de zenuwen het resultaat niet in de weg.

Het team van voedingsassistenten is vast blij met en trots op deze 12 bekwame collega’s!

Van harte gefeliciteerd met dit mooie resultaat Chantal, Danielle, Daphne, Elly, Helma, Joke, Mariska, Monique, Paula, Rachelle, Rina en Sylvia.

Jullie zitten hier voor jezelf

“Jullie zitten hier voor jezelf – niet voor mij! Ik heb mijn diploma al gehaald…!” Rood aangelopen gezicht, overslaande stem en een blik waarop een mengeling van frustratie en boosheid zichtbaar is. De klas is stil, gelaten luisteren ze naar de tirade. Niet voor het eerst, niet voor het laatst. Deze boodschap vergeten de leerlingen net zo snel als de lesstof die ze hadden moeten kennen vandaag.

Herken je de situatie? Waarschijnlijk wel, iedereen die ooit op de middelbare school heeft gezeten, heeft dit minimaal één keer gehoord, waarschijnlijk vaker. Als volwassene kun je je wel voorstellen hoe de docent zich voelt, je staat met hart en ziel voor de klas en lijkt de enige te zijn die ziet hoe belangrijk je vak is. Als leerling zie je dit net een beetje anders. Je zit daar helemaal niet voor jezelf, als het aan jou lag, was je ergens anders. Je bent daar vanwege leerplicht, omdat je ouders het willen, omdat je altijd wordt gesnapt als je spijbelt. (Die leraar is de enige die aan het einde van de maand wel betaald krijgt voor zijn aanwezigheid, dus hoezo staat hij daar niet voor zichzelf?)

In het aller gunstigste geval, zit een leerling op school voor de leraar. Omdat hij een boeiend verhaal heeft, omdat hij dingen vertelt die zijn klas interessant vindt of omdat hij de klas zo meeneemt in zijn vak, dat ze zijn huiswerk toch maar maken, ook al is het niet zo boeiend.

Ook bij werkplekopleiden is motivatie belangrijk. Het liefst willen we natuurlijk dat de deelnemers zelf enthousiast zijn om te starten met hun opleiding. Maar ook nu is dat niet altijd het geval. “Ik vond het gewoon heel spannend, ik heb nooit goed kunnen leren. Maar dit ging over mijn werk, dit snapte ik. En toen ik eenmaal de eerste toets had gehaald, toen ging de rest bijna vanzelf.” Dit antwoord horen we heel vaak als we vragen hoe een deelnemer de opleiding ervaart.

Dat eerste stapje om weer te gaan leren, dat is het lastigste stapje om te zetten. Daarom steken we graag een hand uit naar de deelnemers. We zorgen bijvoorbeeld voor goede mentoren die klaar staan met raad en daad. “Maar wat nu als ze zeggen “ik doe dat omdat het zo moet van Lenny?”” vroeg een nieuwe mentor. Deze vraag riep meteen het beeld van de ploeterende docent bij me op. Mijn antwoord was voor Lenny verrassend: “Dan is dat prima. Als jij ze zo kunt motiveren dat ze beginnen met leren omdat jij dat wilt, dan doe je iets heel goed!”

Eigenlijk is het namelijk niet zo belangrijk of je leert voor jezelf of voor de leraar/mentor. Het is belangrijk dát je leert. Het moment waarop je ervaart waarom het geleerde waardevol is, dat is het moment waarop je de motivatie vindt om echt te willen leren. Vanaf dan gaat het leren vanzelf. Wij helpen graag bij het geven van dat eerste zetje!

Zonder feedback is leren niet mogelijk

Feedback geven

“Ik moest wel aan je denken, hoor, deze week. Er speelde iets op de afdeling, dus toen heb ik feedback gegeven.”

Goed feedback geven is niet eenvoudig en voor veel mensen geen vanzelfsprekendheid. In leersituaties is het wel noodzakelijk. Als je nooit hoort wat je goed doet en wat je kunt verbeteren, dan word je niet beter in je werk. Als je je collega’s wilt helpen met leren, dan is feedback noodzakelijk.

Feedback geven komt dan ook uitgebreid aan bod in onze mentorentraining. We oefenen hiermee en nodigen de deelnemers uit om op hun werkplek feedback te geven. Heel fijn als deelnemers dit dan ook echt gaan oefenen in de praktijk.

Het is ook heel normaal dat het soms even niet zo gaat zoals wij dat aan onze deelnemers leren. Als je boos bent, dan is het natuurlijk het verstandigst om even je mond te houden. Maar ja, soms is de feedback er al uit voor je het in de gaten hebt. Ja, ook bij ons. Het is vaak een geruststelling als deelnemers dat horen. Als wij geïrriteerd zijn, dan is onze feedback soms ook niet helemaal volgens het boekje. In leersituaties raken we niet zo snel geïrriteerd en geven we feedback volgens het boekje en ziet het er heel eenvoudig uit. Maar ja, wij hebben dan ook al heel lang geoefend.

En onze deelnemers zijn nu dus ook aan het oefenen. Bijkomend voordeel is dat die kleine irritaties, die soms al heel lang spelen, nu worden opgepakt als feedback oefening. De aangesproken collega was verbaasd, ze had niet door dat ze zich niet aan de regels hield. In de toekomst, zal ze dit niet meer doen.

Benieuwd wat wij onze mentoren nog meer leren? Neem dan hier een kijkje. Of bel ons op voor een afspraak, we vertellen je er graag meer over!

Het T-woord

“Ik weet niet zo goed hoe ik het allemaal voor elkaar moet krijgen…” Soms gaat het leven van een WPO-opleidingscoördinator niet over rozen. Tijdens een voortgangsgesprek vertelt de coördinator me alles wat nog niet klaar is. En ja, dat zijn wel wat dingetjes. Gelukkig is er ook heel veel wél voor elkaar. Bijna gaat de coördinator daaraan voorbij, daar hoeft hij immers niet meer aan te denken. Alles dat van je bordje kan is fijn. Nog fijner is het als je daar ook echt even bij stil staat. Geniet van het verzette werk en dat vieren. Gewoon, omdat je al deze stappen hebt gezet. “En”, zo zeg ik tegen de coördinator “je mag echt trots op zijn op je werk! Ik ben in ieder geval heel trots op alles dat je al gedaan hebt!”

Inmiddels zijn we een paar maanden verder. De opleiding is gestart en de laatste module kan bijna aan de deelnemer worden uitgereikt. In de periode dat ik even een stap terug deed, heeft de WPO-coördinator 120 werkinstructies aangepast “zodat die kloppen met de modules.” Een mega prestatie. Gelukkig ziet hij dat zelf nu ook: “Je zei dat ik dat mocht vieren en dat hebben we ook echt gedaan! Het T-woord durf ik nog niet te gebruiken, maar al wel bijna. Over twee weken wil ik alles af hebben en dan ben ik best een beetje T.”

Welkom nieuwe medewerker en gast!

Je komt binnen bij een nieuw bedrijf. Wat wordt er dan van je verwacht? Huisregels zijn een manier om je nieuwe medewerkers, bezoekers en leveranciers een warm welkom te heten.

Vandaag mochten we met een klant meedenken over de manier waarop zij hun huisregels kenbaar maken aan verschillende doelgroepen. Hiervoor hadden we een sparringsessie gepland. Dankzij gedegen voorwerk wist onze klant ons heel goed te vertellen wat voor het bedrijf belangrijk is. Onze aanvullende tips en ideeën maakten het plan compleet. Dit gaat een mooi project worden, met als resultaat een welkomstprogramma waarin de huisregels een logisch onderdeel vormen.

Van deze gesprekken worden wij enthousiast! Zeker als we merken dat niet alleen onze kennis over opleiden, maar ook onze ervaring in de levensmiddelenindustrie gewaardeerd wordt.

“Het is fijn dat jullie écht meedenken. Jullie weten wat er speelt in de levensmiddelenindustrie. Jullie ervaring bij meerdere bedrijven, helpt ons verder!”

Een werkplekopleiding aanpassen? Onze klanten doen het zelf!

De opleiding is ontwikkeld en volop in gebruik. Iedereen is enthousiast en dan verandert er iets in het proces. Dat kan gebeuren. Sterker nog: het is bijzonder als dat niet gebeurt.
Gelukkig zijn werkplekopleidingen gemakkelijk aan te passen. Wij doen dat met veel plezier voor onze klanten. Nog leuker vinden we het om onze klanten te leren hoe zij zelf hun opleiding aan kunnen passen. Wanneer een klant zelf de opleidingen aanpast, zijn wij overbodig geworden, hoe fijn is dat?!

Vandaag mochten we met de technische dienst van een van onze klanten aan de slag. Zij hebben een mooie opleiding liggen voor hun monteurs. Nu een aantal processen zijn aangepast, is het tijd om ervoor te zorgen dat alle modules weer kloppen. In een online workshop bespraken we wat wel en niet in een module thuishoort en hoe het revisieproces in elkaar zit. Want – zo zei een van de deelnemers: “Als we het zelf aanpassen, willen we wel dat de structuur blijft zoals die nu is. En de leesbaarheid ook – jullie schrijven zo toegankelijk, dat willen wij ook leren!”

Gelukkig konden we daar de handvatten voor geven. We zijn vol vertrouwen dat de dames en heren van de TD dit goed oppakken. Met de aangepaste modules kunnen zij hun nieuwe collega’s weer goed inwerken.

Groepsassistenten aan het woord

“Een cliënt heeft medische voeding nodig, maar vindt deze heel vies. Hoe zorg jij ervoor dat je cliënt de voeding toch neemt?”

Deze vraag stelden we aan alle groepsassistenten tijdens de afsluitende praktijktoets. Fijn om te horen dat zij allemaal weten hoe je een onaantrekkelijk – maar noodzakelijk product – aantrekkelijk kunt maken. We kregen verschillende antwoorden. Afhankelijk van de smaak van het product, hoorden we:

Ik doen het in een leuk glaasje met garnering op.

Ik warm de chocoladevariant op en serveer dit met slagroom.

Ik maak er ijs van in de zomer.

Een van mijn cliënten vindt het lekker als het met koffie wordt gemengd.

En er kan nog veel meer. Met medische voeding kun je ook brownies bakken of een lekkere maaltijd, geïnspireerd door het mooie kookboek “STERK”.

Wij worden er blij van om te zien met hoeveel liefde en zorg maaltijden bereid en geserveerd worden bij Zorg in Oktober. Een pluim voor alle groepsassistenten: jullie zijn goed bezig! We worden er heel blij van als we dit zien!

De mentor aan het woord

Bij werkplekopleidingen is de mentor een belangrijke speler. Hij zorgt dat zijn collega’s op hun werkplek kunnen leren. Wij vroegen de mentoren die we de afgelopen 5 jaar hebben opgeleid, hoe het nu met ze gaat. Vinden zij hun taken leuk? Daar waren de mentoren unaniem in. Mentor is een hele leuke rol om te hebben!

 

“Mentor zijn is leuk, omdat je op die manier extra moet nadenken hoe en waarom of alles werkt en dat dan ook nog kunnen uitleggen. Op die manier krijg je zelf een enorme kennisverdieping en inzicht in processen zoals ze lopen.